اوزگوندوز: قره باغ حتی نمی تواند قبرستان ارمنی ها باشد

رهبر شیعیان ترکیه، صلاح الدین اوزگوندوز با صحبت برای هزاران نفر از کسانی که برای شرکت در نماز جمعه گرد هم آمده بودند، به بررسی مسائل مهمی پرداخت.

چندین قتل عام در آذربایجان رخ داد. سرزمین آذربایجان تحت اشغال درآمد. اجازه بدهید این طور بیان کنم. زمین های تمام ترکهای آذربایجانی در جهان اشغال شد.
چندی پیش، زمین هایی که به ما تعلق داشت، از ما گرفته شده است. جغرافیای هیچ کشور دیگری تغییر نکرده است. آنها همه جغرافیای خود را دارند. اما مال ما از کرکوک تا به اینجا تغییر داده شده است. اکثر قسمت های سرزمین ما به دیگران واگذار شده است. چرا؟ ما باید در این مورد فکری جدی بکنیم.

قبل از هر چیزی، این وضعیت باید غرور ما را جریحه دار کند. همان طور که حضرت علی (ع) می فرماید: "اگر یک نفر به کسی که وارد خانه اش می شود، چیزی نگوید، او یک فرد مرده است، نه زنده. بهتر است که این فرد بمیرد تا زنده بماند!" خانه و سرزمین مادری اش مورد حمله دیگران قرار گرفته است؛ اگر هنوز هم ساکت است، این آدم واقعا مرده است برای این که آدم زنده واکنش نشان می دهد.

قره باغ تنها به آذربایجانی های قره باغ تعلق ندارد، بلکه متعلق به همه آذربایجانی های جهان است و مال ماست. خانه مان از ما گرفته شد، سرپناه ما نابود شد، افتخار و عزت ما را پایمال شد، مردان شجاع مان به شهادت رسیدند. و هنوز هم، ارامنه اجازه نمی دهند ترکهای آذربایجانی بر سر مزار شهدایی که آنجا آرمیده اند گریه کنند.
دوست عزیزم، اسماعیل آقایف، رئیس مرکز دیاسپور مرکزی آذربایجانیان از آذربایجان آمده است. او مسئول اعلام ظلم و ستم ارمنی ها به جهان است. به او و هیئت همراهش خوش آمد گفته می شود. در سرزمین آذربایجان، یک نفر فقط به این دلیل که بر مزار مادر خود گریه می کرده است، به قتل رسید و دو نفر دیگر دستگیر شدند. یکی از آنها به حبس ابد و دیگری به بیست سال زندان محکوم شد. آنها همچنین مورد شکنجه ارمنی ها قرار گرفتند. اگر یک اروپایی، آمریکایی یا ژاپنی کشته شود، انجمن های حقوق بشر به شدت واکنش نشان می دهند. با این حال، قتل عامی که به تمام معنا یک نسل کشی است، توسط ارامنه نسبت به ما صورت می گیرد.

جهان سکوت کرده است. این ها زمین های ما هستند. نقشه ای که در سازمان ملل متحد است نیز همین را می گوید و این را تایید می کند. ما می گوییم که ارامنه این سرزمین را ویران می کنند. آنها می گویند که با آنها برخورد خواهد شد، اما هیچ کس چیزی به ارامنه نمی گوید. آنها در خانه های ما مستقر شدند و کار ما را نابود کردند، اما وقتی که نوبت زیارت قبر عزیزانمان می شود، یک مشت از ارامنه به ما اجازه این کار را نمی دهند. فقط آذربایجانی هایی که در ترکیه زندگی می کنند می توانند با آنها مقابله کنند. فقط کافی ست که رئیس جمهور محترم (آذربایجان) این موضوع را به ما واگذار کند و آن وقت به امید خدا ما ایروان را یک روزه خواهیم گرفت. به علاوه اگر کشور ما همان طور که به بعضی ها اجازه رفتن به عراق و سوریه را می دهد، به ما هم اجازه بدهد که به آنجا برویم، خواهند دید که ما چقدر شجاعت داریم.

اگر آذربایجان از راه حل های مسالمت آمیز به نتیجه نرسد و مجبور به انتخاب مبارزه داخلی شود، آن وقت بر خلاف گذشته، دیگر هیچکس اینجا باقی نمی ماند (همه برای کمک به آنها می شتابند).

ما سربازان داوطلب قره باغ هستیم و ارامنه را از خانه مان بیرون خواهیم کرد. قره باغ حتی نمی تواند قبرستان ارمنی ها باشد. قره باغ مال ما هست و خواهد بود. خدا را شکر ما مملکت خودمان را داریم درحالی که دیگران سعی دارند مملکتی داشته باشند. خداوند مملکت جاودانه ما را حفظ کند.  

چرا اراذل و اوباش جهان به سوریه و عراق آمدند؟ چرا دارند مبارزه می کنند؟ برای چه دارند می جنگند؟ کاملا واضح است که آنها در بیمارستان چه کسانی درمان می شوند و چه کسانی از آنها پشتیبانی لجستیکی می کنند. "اسرائیل". و آنها این کار را وقیحانه انجام می دهند و نیازی به پنهان کردن آن نمی بینند.

خداوند کمک کند تا ما در طرف اسرائیل نباشیم. ما ترجیح می دهیم که در مقابل اسرائیل باشیم. در واقع، این کافران، به عنوان خط مقدم اسرائیل، در جهان اسلام مشکل ایجاد می کنند. آنها گاهی اوقات به خاطر ماهیت تروریسم، از کنترل خارج می شوند. هنگامی که آنها خارج از کنترل هستند، حتی به خودشان هم آسیب می رسانند. تروریسم مانند یک سگ هار است؛ صاحب خودش را هم گاز می گیرد. چرا آنها خلبان اردنی را آتش زدند؟ آیا دلیلی برای این کار وجود دارد؟ حتی اگر از نظر شما او گناهکار باشد واو را اعدام کنید. این چه نوع طرز فکری ست که خلبان را در قفس انداختید و زنده زنده آتش زدید و بعد به مردم نشان دادید؟


وقتی که این افراد را روانی می خوانم، به خاطر کینه یا خشم من نیست. آیا اگر کسی روانی نباشد، می تواند چنین کاری را انجام بدهد؟ امیدواریم که مسلمانان به زودی بر این افراد پیروز شوند. افراد مؤمنی با آنها می جنگند؛ خدا رهبر مسلمانان را حفظ کند. این روزها، سالگرد انقلاب اسلامی است.

ما از مردم ایران، امتی که این انقلاب را خلق کردند و رهبر این ملت تقدیر می کنیم. خداوند به آنها موفقیت عطا کند. ما امیدواریم و انتظار داریم که رهبر انقلاب نسبت به موضوع قره باغ توجهی نشان بدهد. اگر حمایت ایران و کشور برادر، ترکیه، باشد، قره باغ در یک روز نجات خواهد یافت. ما از جمهوری ترکیه و جمهوری اسلامی ایران و رهبر معظم مان این انتظار را داریم. خداوند آنها را حفظ کند، و قلبشان را از نور آسمانی سرشار کند تا انشاءالله قره باغ را نجات دهند.
 

Diğer Haberler